Domino-effect

Geplaatst op 28 November, 2009 
Bewaard onder What the vak

Vandaag weer eens een communicatieseminar gevolgd. Het ging over branding, imago en vooral wat er allemaal gebeurt met je merk als een paar gekken iets vervelends op YouTube zetten. Een filmpje bijvoorbeeld van twee keukenhulpjes van Domino Pizza die hele vieze dingen doen met een pizza. Dit filmpje uit een filiaal in North Carolina in de VS scoorde wekenlang zeer hoog op YouTube. Met een enorm domino-effect als gevolg.

De hoogste baas van Domino Pizza verscheen even later ook op YouTube. Hij had natuurlijk geen goed woord over voor de twee vieze keukenhulpjes die op zo’n walgelijke wijze de goede naam van Domino’s hadden bezoedeld. Hij prees de goedwillende tipgevers van de viral community die hem op het filmpje wezen. Ja, er is een virale gemeenschap op aarde die binnen enkele uren elkaar via internet, twitter of wat al niet op de hoogte houden over van alles en nog wat. De virale consument weet van alles over een topmerk zonder ooit nog een krant of teletekst te lezen.

Hypen
Natuurlijk kunnen Domino’s en anderen hier ook handig gebruik van maken. Een nieuw product is prima te lanceren door het een beetje te hypen op YouTube. ‘Dat gaan we viral doen,’ is een nieuwe kreet in de reclamewereld. Misschien heeft Domino’s het pizza-incident wel in scène gezet om daarna te kunnen zeggen hoe geschokt ook zij zelf zijn, waaruit moge blijken hoe professioneel Domino’s is. Maar deze complottheorie lijkt toch onwaarschijnlijk.

Twijfel
Wel reëel is het domino-effect van al die netwerken. Dat besef greep de cursisten bij de keel. De boodschap dat één negatief filmpje je hele imago te grabbel kan gooien en dat communicatieprofessionals hier nog geen echt antwoord op hebben, ging erin als koek. Ook bij mij, maar na een tijdje sloeg de twijfel toe. Nog maar zelden heeft een topmerk duidelijk kunnen maken hoeveel klandizie verloren ging als gevolg van een publicitaire ‘ramp’. De directeur van Domino’s zegt er ook niks over. Wie het vieze filmpje ziet, voelt wel mee met degene die de pizza nuttigt, ergert zich kapot aan die twee keukenknurften, maar heeft nog niet automatisch het gevoel dat Domino’s als merk over de hele wereld dus niet te vertrouwen is. Ik heb toevallig vanavond een lekkere pepperoni besteld. Heerlijk!
McDonalds heeft vast meer te lijden van de kredietcrisis dan van de eindeloze discussies over de kap van regenwouden om meer slachtrunderen te laten grazen. Over de Chinees in een sjiek deel van Rotterdam ging ooit het gerucht dat ze kattenvlees in de sateh verwerkten. De zaak bleef loeidruk, waarschijnlijk doordat iedereen wel besefte dat geruchten gewoon geruchten zijn. En omdat het een uitstekende Chinees was.

Zelf in de hand
Topmerken die hun imago achteruit zien hollen, hebben dat meestal zelf in de hand. Financiële schandalen rond topmanagers zijn de bekende oorzaken, het driftig communiceren van kernwaarden en die vervolgens niet dagelijks waarmaken komt op een goede tweede plaats. De virale gemeenschap mag zich amuseren met twee dolgedraaide pizzahulpjes, maar is natuurlijk niet gek. Morgen weer een lekkere quatro stagioni , zo belangrijk is communicatie nou ook weer niet.

Reacties

Laat je reactie achter!