Waarom wil jûh dat weten dan?
Jaren geleden werkte er een voorlichter bij de politie Rotterdam-Rijnmond die op alle vragen van journalisten antwoordde: ‘Waarom wil jûh dat wéten dan?’ Hij werd al gauw een running gag op alle redacties in de Maasstad. Misschien was hij een tikkeltje te lui maar later drong toch ook de verpletterende importantie van zijn wedervraag tot mij door. Lees meer
Domino-effect
Vandaag weer eens een communicatieseminar gevolgd. Het ging over branding, imago en vooral wat er allemaal gebeurt met je merk als een paar gekken iets vervelends op YouTube zetten. Een filmpje bijvoorbeeld van twee keukenhulpjes van Domino Pizza die hele vieze dingen doen met een pizza. Dit filmpje uit een filiaal in North Carolina in de VS scoorde wekenlang zeer hoog op YouTube. Met een enorm domino-effect als gevolg. Lees meer
Mijn kolossale journalistieke doodszonde
Communicatie is een ingewikkeld proces tussen zender en ontvanger. Meestal met een subtiele boodschap tussen de regels door. Journalistiek daarentegen is meer eerlijke feiten geven. Like it or not. Deze waarheidsvinding maakt journalisten nobeler en belangrijker voor de samenleving dan communicatiecollega’s.
Dat dacht ik tenminste als 20-jarig groentje dat net in de journalistiek begon. Totdat ik getuige was van een feit dat ik eerlijk had moeten ‘geven’, wat ik niet deed. Nu, 29 jaar later, wil ik mijn meest kolossale journalistieke doodszonde rechtzetten. Omdat het de journalistiek en het vak van communicatie dichter bij elkaar brengt. Lees meer
Een positieve boodschap
In Rotterdam hebben vuilniswagens dichtregels op de zijkant. Nadenkende poëzie op de wangzakken van stinkende vuilvreters. Ooit een idee van oud-raadslid Manuel Kneepkens om de identiteit van de arbeidersstad te tonen: altijd opgerolde mouwen, ook als het om kunst gaat. Ze hebben in Rotterdam een broertje dood aan opsmuk, aan elitaire verfijning. Poëzie op muf ruikende vuilniswagens drukt dat heel mooi uit.
Onlangs wilde de vuilnisdienst nog een stap verder gaan, maar een communicatiecollega wist daar een stokje voor te steken. Lees meer
De zaak Van Persie
Wie weet het nog? Voetballer Van Persie werd in zijn Feyenoord-tijd beschuldigd van verkrachting. Dat haalde de pers, maar wat toen nog onbekend bleef was dat zo’n tweehonderd politiemensen van het korps Rotterdam-Rijnmond het recherchedossier van Van Persie probeerden in te kijken.
Dit ongewenste gegluur in de Maasstad was de opmaat voor een bijna Amsterdamse communicatiestrategie: slim, een tikkeltje ratachtig, oppertunistisch en mediageniek. We schrijven hier ‘bijna’ want de strategie paste ondanks de quick wins – Bernard Welten zou ervoor tekenen – toch ook in het streven naar een blijvende, werkelijk doorleefde cultuurverandering. Een zaak van lange adem kun je beter overlaten aan Rotterdammers. Lees meer
Schandvlek
Soms legt een goede tekst het af tegen de kracht van het beeld. Een foto zegt meer dan duizend woorden. Het meest krachtige beeld dat in Nederland bestaat, een beeld dat met stomheid slaat, is te vinden halverwege de Afsluitdijk.
Het heet De Steenzetter, van kunstenares Ineke van Dijk. Daar geplaatst in 1982 toen de Afsluitdijk vijftig jaar bestond. Een tanig mannetje legt voorover gebukt stenen in de dijk. Een standbeeld dat ons eraan herinnert hoe wij de laatste vijf eeuwen groot zijn geworden. Je krijgt al een hernia als je ernaar kijkt. Dit bronzen kereltje is wat dof geworden door regen en wind. Lees meer
Ajax-auto
Het ladderinterview. Ach, wat leuk. Kinderen? Hobby’s? Waar heeft u de grootste hekel aan? (‘Het ladderinterview’). Vul maar in per email, de ene obligate oneliner na de ander.
Wat is uw grootste blunder? “Dat ik mijn grootste blunder me niet meer herinner,” antwoordt een hoofdredacteur behendig. Nog meer hoofdredacteuren krijgen een beurt op de site van [De Redactie], dienstverlener in de (bedrijfs)journalistiek. “Mijn toezegging dit interview te doen,” grapt de hoofdredacteur van Sp!ts. En: “Blundertjes voldoende, elke dag weer. Live and learn, zou ik zeggen.” (Esquire). Lees meer
Imago
Sleutelen aan een imago begint van binnenuit. Dat wat je wilt uitstralen, moet je allereerst ook zijn. Dat wat je werkelijk bent, kun je versterken. Ziehier de spannende wisselwerking tussen imago en identiteit.
Dus ging een overheidsorganisatie enthousiast aan de slag met het onderzoeken van haar eigen identiteit. Talloze sessies met duizenden medewerkers – in quizvorm met ingehuurde cabaretiers, de medewerkers zittend op fatboys – leverden een aardig beeld op. Tot slot mochten de medewerkers in een poppenkast plaatsnemen en door de geopende gordijntjes in een videocamera vertellen wat hen het meest bezielde. Eén van de geluiden kwam steeds terug: ‘Ik vertel op verjaardagsfeestjes liever niet meer wat voor werk ik doe. Dan krijg ik meteen gezeik.’ Lees meer
Publicaties
